Techniek Toernooi 2017

Auteur en foto’s: Margriet Schetselaar

De grote finale van het Techniek Toernooi is alweer voorbij. De grote finaledag vond plaats op 1 juni 2017. Dit jaar hebben maar liefst 12.000 leerlingen van het basisonderwijs meegedaan. Velen deden dit in het voortraject. De gelukkigen onder hen mochten naar het Openluchtmuseum in Arnhem.

wolkenkrabbende steden

 

 

 

 

 

 

Dit jaar stond het toernooi in het teken van “vooruitgang”. De kinderen uit de onder- en bovenbouw konden kiezen uit verschillende opdrachten, per leeftijdscategorie.

Groep 1 en 2
• de draaiende wieken
Bouw van satéstokjes en piepschuim-wokkels twee zo hoog mogelijke windmolens. Zijn jullie molens stevig genoeg om de wieken te laten draaien?)
• de glijdende busbaan
Leg een papieren busbaan aan, die begint op een berg zand en eindigt bij de bushalte. Komen jullie bussen als eerste aan?)

Groep 3 en 4
• de wolkenkrabbende stad
Bouw van tekenpotloden en zachte speelklei een stad met twee zo hoog mogelijke wolkenkrabbers. Wie tikt de wolken aan?
• de razende racewagentjes
Ontwerp en bouw twee racewagentjes die worden aangedreven met elastiek en waarvan de een geschikt is om over een gladde vloer te rijden en de andere om over tapijt te rijden. Gaan jullie racewagentjes het eerste over de finish?

Groep 5 en 6
• de graaiende arm
Maak een grijparm die door middel van luchtdruk wordt bediend en waarmee je een zo groot mogelijk gewicht 30 cm verticaal omhoog tilt. Zijn jullie met je grijparm de sterkste?
• de blazende bezorgdienst
Ontwerp en bouw twee wagentjes op wielen waarmee pakketjes kunnen worden vervoerd en die worden aangedreven door een leeglopende ballon. Welke ballonwagentjes rijden het verst zonder hun pakketjes te verliezen?

Groep 7 en 8
• de vliegende waterraketten
Bouw twee waterraketten die zo lang mogelijk in de lucht blijven. Hoelang doet jullie beste raket erover om op aarde terug te komen?
• de elektrische auto
Ontwerp en bouw een elektrische auto, die zo snel mogelijk over een heuvel rijdt. Is jullie auto het snelst aan de andere kant?

Een goed begin (een ijsje of de zweefmolen)

De weergoden hadden hun best gedaan en het hele land, met het Openluchtmuseum in het bijzonder, lag er zonovergoten bij. Niets kon er meer fout gaan, zelfs niet voor hen die hun zonnebrandcrème waren vergeten. Voor de nodige verkoeling waren er voldoende schaduwplekjes en natuurlijk waterijsjes in overvloed. Sommigen begonnen daar hun dag zelfs mee.

Workshop

Voor relaties/docenten die wel eens wilden ervaren hoe de opdrachten in elkaar steken, was er de mogelijkheid zich aan te melden voor een workshop. Deze workshop werd aangevuld met een ‘energiespeurtocht’ die in samenwerking met ‘de waterlanders’ en STP was uitgezet.

Tijdens de workshop ontdekten de deelnemers dat het helemaal niet zo eenvoudig is een stabiele toren te bouwen. Onze plaaggeest, Mark, hield niet alleen de kinderen voor de gek, onze relaties waren evenmin voorbereid op zijn grappen en grollen, laat staan zijn manier van testen. Een “aardbeving” (argeloos duwtje tegen de tafel), een superstorm (even blazen), onverwachte vormen van “energie” die eenvoudig aantonen wat wel of niet aan de normen voldoet. De trotse bouwers keken hier en daar beteuterd naar hun ingestorte LEGO-bouwwerkjes. Hoe groot het belang is van “stevig en stabiel” blijkt wel uit het drama van de onlangs ingestorte parkeergarage die nog niet eens in gebruik was genomen (Eindhoven Airport). Een klein foutje kan grote gevolgen hebben, zeker in een bouwconstructie.

Speurtocht

De speurtocht begon in de Delftse Molen. Hier vertelde Thijs Goverde zijn verhaal “Mensen zijn lui” en kon men de film “Wie niet sterk is moet slim zijn” bekijken (tijdsduur samen: 12 minuten).
Vervolgens werden de leerlingen (en workshop deelnemers) op pad gestuurd met een plattegrond op zak. Op elke locatie was per groepje een potje water te verdienen. Dit water varieerde in kleur van kleurloos tot geel, groen, blauw en rood, vijf potjes in totaal.

Thijs Goverde vertelt

Tijdens de speurtocht was te ontdekken hoe het meel waarmee onze boterham kan worden gebakken, wordt gemaakt of hoe vroeger papier werd gemaakt (en hoe je dat nog steeds zou kunnen doen … héél veel werk!). Maar er was ook een kaasfabriek. Daar maken ze nog altijd kaas. Vroeger was kinderarbeid hier heel gewoon. Vervolgens was er nog een smederij waar kinderen zelf mochten smeden en ontdekken hoe heet staal moet worden om van vorm te veranderen. Tot slot was er nog de houtzaagmolen waar hele boomstammen in het water drijven. Je waant je bijna ergens in Canada.

Eenmaal in bezit van de vijf potjes al dan niet gekleurd water, eindigden de groepjes bij de “Helse machine”. De kleuters leken het nog het aller spannendste te vinden dat ze op de trap mochten klimmen om het water uit hun potjes over te gieten in de gieter. Vervolgens, als de gieter vol genoeg was, kwam de machine tot leven.

De wedstrijden

Natuurlijk bleef er ook nog tijd over om de diverse wedstrijden te kunnen volgen. Deze vonden op verschillende locaties in het museum plaats en telkens zagen we de spanning op de gezichten van de kinderen, maar zeker ook van de begeleiders en supporters. Wat was het spannend om de opdrachten te presenteren voor die echte professoren die, in vol ornaat gehuld in hun toga, met de kinderen kwamen praten. Wagentjes vlogen over de verschillende banen, sommige bekleed met zeil of tapijt, sommige met een helling en soms moesten de wagentjes ook nog een zware last meedragen. Ook hier kwam de plaaggeest in Mark naar boven.

Toen de juryleden in overleg gingen om te bespreken welke wagentjes het beste aan de opdracht hadden voldaan, stonden daar opeens twee jongedames die vertelden dat ze nog helemaal niet aan de beurt waren geweest. Toen Mark vroeg hoe dit mogelijk was, vertelden ze enigszins schaapachtig “iets te laat te zijn gearriveerd” waarom Mark eruit flapje “oh ja, maar dan …”. Zodra hun gezichtjes van schrik betrokken, vervolgde hij zijn antwoord door de juiste persoon aan te tikken met de melding “dat die meneer het helemaal in orde ging maken”.
Deze jongedames mochten vervolgens stralend van blijdschap hun autootjes tonen, het bleken een heuse Eenhoorn en Vlinder die beide niet bepaald onverdienstelijk bleken te functioneren.

 

Enorme torens en kranen bereikten enorme hoogtes of tilden enorme gewichten. Vliegende waterraketten bleven lang in de lucht (er hangt zelfs een raket nog steeds in een boom).

 

Kortom, er was genoeg te doen en te beleven. Tot volgend jaar!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s